Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Posts Tagged ‘Ergin Günçe,’

sevgili Ergin Günçe,

Fayrap dergisinde yayımlanan oğlun Dadal ile yapılan söyleşiyi İnternette okurken, görmüş oldum ki Frankfurttan hemşeri olmamızın yanı sıra bir benzerliğimiz de seninle kitap yayımlama daha doğrusu yayımlayamama konusuymuş. (daha&helliip;)

Reklamlar

Read Full Post »

 

Türk Şiiri kendine Ergin Günçe’nin çok önemli, bir bilge ve usta şair olduğu gerçeğini itiraf edemiyor hâlâ.

Ergin Günçe Bütün Şiirleri

Ergin Günçe Bütün Şiirleri

Yeniden dönüyorum Ergin Günçe Şiiri’ne. Herkes de dönmeli derim. Acemi, çırak, olgun, usta… Şiiri yeni nasıl söyleyebilirim diye bir derdi olan herkesler… Dönerken yeniden şaşırıyorum bu şiire, yeniden şaşırıyorum duygumu ve aklımı karıştıran matematiğine,  okurken, yeniden hayran kalıyorum şiirinde kelimelerin ekonomisine ve içim büyük bir saygıyla  doluyor yeniden “Kişi, kendi ölüm törenine bizzat katılmalıdır! Diye bir mısra mırıldanan bu büyük devrimci şairin bilge şiirine karşı. (daha&helliip;)

Read Full Post »

Bütün Türk şairlerini seviyorum. Ama, hani bir çocuk, her gece en sevdiği bir oyuncağıyla yatar ya yatağına, benim de böyle bir şairim var: Oktay Rifat. Sonra Metin Eloğlu; üzgün bir Üsküdarkeş olduğu için belki de. Bir de Ergin Günçe. Frankfurt’tan hemşeriyiz onunla. Oturmuş bir dönem. Finkenhof dutlarından, dut ağaçlarına konan baykuşları anlatır. Yıl 1975’ler. “Türkiye Kadar Bir Çiçek” kitabı, Türkiye’nin ağlama defteridir.

 

1999 Ankara Mülkiyeliler Oteli

Read Full Post »

Ergin Günçe’nin Eski Şiir’ini tazmin


Şairin bitince sosyalizm rüyası

Ne şiiri kaldı ne eleştirisi hayatla ilgili

Gül yüzlü bir Tanrı edindi en yakın çarşıdan

Dua ile tespih arasında yapıyor

Az gelişmiş bir ülkenin itirazını

Yaralı ruhuna iyi geliyor diye

Avucunda kumrular besliyor

Dokunaklı sureler mırıldanıyor kendine

Üstünde alınganlık gömleği

Sabah Yahya Kemal melankolisi ile indiği bahçede

Andırıyor böyle harabeler ortasında

Her tarafına güneşler asılı bir abdalı (daha&helliip;)

Read Full Post »


Türkiye Kadar Bir Çiçek’in şairi Ergin Günçe ile bu kadar geç tanışmanın suçunu bir hayli kendimde bulurken, bu suçta yayınevlerinin şu kadarcık olsun payı hiç mi yok, diye düşünmeden edemiyorum. İlk basımı 1964. İkinci basımı 1988. Tam tamına 24 yıl aradan sonra yeniden okuyucuyla buluşmuş Günçe. Kendisiyle ilgili en son yazılar ise içinde bulunduğu uçağın Ankara Esenboğa Havaalanı’na inmek üzereyken düştüğü 1983 tarihli. (daha&helliip;)

Read Full Post »